به گزارش اکونا پرس،

حراجی شناخته‌شده فیلیپس که بیشتر به‌خاطر مزایده‌های هنر معاصر شهرت دارد، این‌بار به حوزه‌ای کاملاً متفاوت پا گذاشت. این مرکز برای نخستین‌بار در تاریخ خود، آثار مربوط به دوران ماقبل‌تاریخ را وارد مجموعه فروش کرد و اسکلت یک تریسراتوپس جوان را در نیویورک به مزایده گذاشت.

نتیجه این جسارت در دنیای حراج‌ها شگفت‌انگیز بود: در حالی‌که پیش‌بینی می‌شد قیمت نهایی حدود ۲.۵ میلیون دلار باشد، این فسیل در پایان رقابت خریداران با رقم ۵.۴ میلیون دلار چکش خورد؛ یعنی بیش از دو برابر برآورد اولیه.

این نمونه که به دوره کرتاسه پسین (حدود ۶۶ میلیون سال پیش) بازمی‌گردد، با لقب «سرا» شناخته می‌شود و طبق اعلام فیلیپس، نخستین تریسراتوپس جوان کامل است که تاکنون کشف شده. همچنین نخستین اسکلت از این گونه است که پس از نزدیک به یک دهه در ایالات متحده به فروش عمومی گذاشته می‌شود.

تریسراتوپس‌ها با چهره سه‌شاخ و یال سپرمانند خود، از محبوب‌ترین و متمایزترین دایناسورهای گیاه‌خوار دوران کرتاسه بودند و تقریباً هم‌زمان با معروف‌ترین شکارچی دنیا، تیرانوسوروس رکس (T‑Rex)، بر زمین فرمانروایی می‌کردند.

هرچند فروش «سرا» در رقم ۵.۴ میلیون دلار بسیار چشمگیر بود، اما هنوز فاصله زیادی تا رکوردشکنی ۴۴.۶ میلیون دلاری دارد که در سال ۲۰۲۴ توسط حراجی ساتبیز برای اسکلت دایناسور «استگوسور» با لقب اپِکس (Apex) رقم خورد. آن اسکلت به طول ۸ متر در حراج جولای ۲۰۲۴ با برآورد ۷.۴ میلیون دلار عرضه شد و در نهایت چندین برابر ارزش اولیه به فروش رسید.

در سال‌های گذشته، بازار خرید و فروش دایناسورها بین حراجی‌های بزرگ جهان رقابتی جدی بوده است. ساتبیز پیش‌تر فسیل معروف «سو (Sue)» از گونه T‑Rex را در سال ۱۹۹۷ به قیمت ۸.۳ میلیون دلار فروخته بود. بعدتر نیز اسکلت‌های «گورگوسور» و جمجمهٔ «ماکسیموس» هرکدام حدود ۶.۱ میلیون دلار فروش داشتند، و فسیل «دوروت» از جنس تریسراتوپس در سال ۲۰۲۱ با رقم ۷.۴ میلیون دلار چکش خورد. حراجی کریستیز نیز در ۲۰۲۲ اسکلت یک ولوسی‌رپتور را با قیمت ۱۲.۴ میلیون دلار واگذار کرد.

به گفته میتی هایدن، رئیس بخش فروش خصوصی فیلیپس، این تغییر مسیر بازار به سمت آثار علمی و باستانی تصادفی نیست:

«امروزه مجموعه‌داران جهانی به دنبال اشیایی هستند که از دسته‌بندی‌های سنتی خارج‌اند؛ اشیائی که تاریخ و شگفتی را در خود دارند. ورود ما به دنیای ماقبل‌تاریخ، پاسخی طبیعی به همین تقاضای جهانی است.»

با این حال، منتقدان علمی هشدار داده‌اند که تبدیل فسیل‌های پژوهشی به کالاهای لوکس می‌تواند به روند تحقیقات دیرینه‌شناسی آسیب بزند و بخشی از میراث زمین را از دسترس جامعه علمی خارج کند؛ بحثی که همچنان میان علاقه‌مندان و دانشگاهیان در جریان است.